Inspiratie

In het boek Elena’s van vlucht van Susan Smit, las ik een tekst die mij keer op keer raakt. Het sluit zo mooi aan bij de essentie van mindfulness dat ik de tekst graag hier wil plaatsen. Het volledige boek is zeker de moeite waard om te lezen. Met dank aan Susan Smit!

~Verspil geen energie met je verzetten tegen je verdriet. Laat het toe, voel het. Dieren treuren ook. Ze gaan in hoekje zitten, eten minder. Ze vragen zich niet af of het terecht is dat ze treuren. Ze treuren. Als ze klaar zijn staan ze op en gaan ze verder.

Verdriet kun je niet ontlopen. Het zal zich aan je blijven opdringen tot het gekend wordt. Pijn, afscheid en dood horen net zo goed bij het leven als geboorte, genot en vreugde. Geef het de plek die het verdient. Eer het als een waardevolle les.

‘Wat heeft dat ellendige verdriet me dan te leren?

Als je in de stroom van de rivier valt en je dreigt te verdrinken, moet je je tot de bodem laten zakken, want dan pas kun je je afzetten. Als je dat doet zul je sterker naar boven komen. Je zult naar adem happen en verwonderd zijn omdat je alles in een nieuw licht ziet. De angst om te lijden is erger dan het lijden zelf. Angst maakt je klein. Verdriet verrijkt je.~

Fijne dag!cropped-DSC_0351.jpg

Ingrid